Po problemie.

Nie bede sie rozwodzic. Gdzie ja takiego drugiego wariata znajde co bedzie mnie kochal do szalenstwa, znosil moje humory i jezcze problemy komputerowe naprawial :)
Przez kilka dni nie moglam tutaj dodawac notek. Ale, ze ze mnie taka Zosia Samosia, nie powiedzialam od razu E...
Probowalam pozbyc ie cookis, nie pomoglo, cos tam jeszcze na bloggerze ktos mi poradzil... Tez nic.
Dopiero wczoraj Enrico rozwiazal sprawe ;)
Mam moj komputerek ozdrowialy ;))))))))))))))
Niestety, na telefonie pisanie idzie mi jak krew z nosa. Nie powiem, wygodne to cacko jest, ale jak mam cos dluzszego napisac to mi opuszki palcow puchna :)

Livka ciagle ostroznie, ale chodzi. Dzis usmazylam pyszne oponki i dalam jej pierwszy raz sprobowac smazonego ;) Ale sie cieszyla!

Leonardo ma duzo chec na nauke polskiego. Dzis cale popoludnie siedzielismy na balkonie i ja mu czytalam ksiazeczki po polsku a on za mna powtarzal. Przygotowuje sie na wyjazd do Polski. Oby wypalilo tym razem, nie chce takich niespodzianek jak w zeszlym roku :(

Mloda musze zaszczepic, mam nadzieje, ze do czwartku nikt sie nie rozchoruje i tym razem bede mogla to zrobic.

W przedszkolu zamieszanie, chyba w koncu potrzepie ktoras z mam :(((( Im mniej sie wie tym lepiej. A ja wie za duzo. A ze jezyka nie umiem trzymac na wodzy, to wiadomo, masakra!
Reszta wszystko gra, w ramach terapii odprezajacej ugotowalam w weekend ragu do makaronu, upieklam kurczaka, zrobilam warzywa w piekarniku (za moja znajoma a takze imienniczka, blogowa kucharka i znawczynia kuchni tureckiej). Na deser wczesniej wspominane, bardzo latwe i smaczne oponki amerykanskie optoczone w drobnym cukrze.
Na kolacje pizza domowej roboty i po niedzieli :)
To byl piekny, prawdziwie wiosenny weekend!